Eνστικτώδης παρόρμηση, η οποία διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη σωματική, ψυχοπνευματική, κοινωνική ανάπτυξη, στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς του, το παιχνίδι αποτελεί παρακαταθήκη και για την ενήλικη ζωή του παιδιού. Το παιδί παίζει, όπου και αν βρίσκεται, και με ό,τι βρει, ακόμη και με υλικά ή αντικείμενα που ούτε καν διανοούμαστε ότι θα του κινήσουν το ενδιαφέρον. Πολλοί γονείς επιλέγουν να πηγαίνουν το παιδί τους σε κάποιον φίλο, στην παιδική χαρά ή ακόμη και σε παιδότοπο, που αρέσει ιδιαίτερα στα παιδιά, καθώς μπορούν και συνυπάρχουν με άλλα παιδάκια, σε τεράστια, τρισδιάστατα φουσκωτά παιχνίδια! Παρότι τα παιδιά διασκεδάζουν αρκετά σε τέτοιου είδους χώρους, ωστόσο αυτοί δεν υποκαθιστούν το ελεύθερο παιχνίδι στη φύση που παλαιότερες γενιές είχαν τη δυνατότητα να έχουν. Δυστυχώς, όμως, οι ρυθμοί της σύγχρονης ζωής δεν επιτρέπουν στους γονείς που ζουν στα αστικά κέντρα να πηγαίνουν συχνά στο ύπαιθρο, ώστε να παρέχουν στα παιδιά τους το δώρο του παιχνιδιού στη φύση.
Ακόμη όμως κι αν καταφεύγουν στο κοντινότερο πάρκο, δίνουν την ευκαιρία στα παιδιά να έρθουν πιο κοντά σε έναν φυσικότερο τρόπο ζωής. Ο άνθρωπος είναι ένα κομμάτι της φύσης, γι’ αυτό και τα παιδιά πρέπει να έρχονται συχνά σε επαφή με αυτή. Τα ερεθίσματα που δέχονται τα παιδιά από τη φύση τα υποστηρίζει να μεγαλώσουν φυσιολογικά και με ισορροπία με το περιβάλλον, που θα τα συνοδεύει σε όλη τους τη ζωή. Από την Αλεξάνδρα Καππάτου Ψυχολόγο – Παιδοψυχολόγο
Παιχνίδια στη φύση
- περιεχόμενο
- δομή
- αισθητική
Το παιχνίδι στη φύση έχει εξαιρετικά μεγάλη αξία για τα παιδιά και ειδικά εκείνα που μεγαλώνουν στα αστικά κέντρα!
